Dirty Dancing: The musical

Την περίοδο των γιορτών βρέθηκα στο Λονδίνο και αποφάσισα να δω το μιούζικαλ Dirty Dancing. Ένα έργο που βασίζεται στην ομώνυμη ταινία του 1987 η οποία -χωρίς ποτέ να διεκδίκησε δάφνες ποιότητας- αποτέλεσε σταθμό για όσους -όπως εγώ- την είδαν στις αίθουσες των κινηματογράφων όντας έφηβοι. Έρωτας, μουσική, τραγούδια, χορός, πάθος. Διπλό soundtrack με αμέτρητα τραγούδια από τα 60s (και όχι μόνο), 3-4 νούμερο 1 στα Billboard charts και φυσικά με τον γυναικείο πληθυσμό να ερωτεύεται τον πρωταγωνιστή Patrick Swayze…

Αυτά ήταν τα στοιχεία της ταινίας. Στοιχεία που οι παραγωγοί του μιούζικαλ προσπάθησαν να μεταφέρουν σχεδόν αυτούσια στη σκηνή του θεάτρου Picadilly, χωρίς -κατά τη γνώμη μου- πολύ μεγάλη επιτυχία. Το στόρι ακολουθήθηκε πιστά, ωστόσο η υπερβολική προσκόληση σε αυτό και η ανάγκη να αποτυπωθούν όλες οι σκηνές της ταινίας, έκανε ορισμένα σημεία του μιούζικαλ βαρετά και όχι καλά αποτυπωμένα. Όπως λόγου χάρην το σημείο που το ζευγάρι προπονείται σε λειβάδια και λίμνες σε διάφορες χορευτικές στάσεις ή ακόμα ακόμα και το σημείο στην αρχή του έργου όπου η νεαρή πρωταγωνίστρια έρχεται σε επαφή με την αποθήκη στην οποία έχει στηθεί γλέντι και χορός.

Μουσικά σαφώς και ακολουθείται το soundtrack της ταινίας χωρίς εκπλήξεις. Άλλα τραγούδια ερμηνεύονται από τους τραγουδιστές/ηθοποιούς και άλλα (όπως το Hungry Eyes του Eric Carmen) ακούγονται από τα ηχεία στην αυθεντική τους εκτέλεση. Αίσθηση ωστόσο αποτελεί το γεγονός οτι από το soundtrack απουσιάζει σχεδόν τελείως το She’s like the wind. Ακούγεται για λιγότερο από 30″ και αυτό σε instrumental εκτέλεση, γεγονός που αν μη τι άλλο δεν περνάει απαρατήρητο…

Για το τέλος άφησα τις ερμηνείες των ηθοποιών. Σε γενικές γραμμές ήταν όλες πολύ καλές, με κάποιες να ξεχωρίζουν στο χορευτικό σκέλος και κάποιες στο ερμηνευτικό. Ωστόσο απογοήτευση μου προκάλεσε ο Paul Michael Johnes, o ηθοποιός που ερμήνευσε τον Johnny Castle, ρόλο που στην ταινία ερμήνευσε ο Patrick Swayze. Δυστυχώς η εμμονή των παραγωγών για ομοιότητα έκαναν τον Johnes να μοιάζει απίστευτα με τον μακαρίτη Swayze μέχρι και σε επίπεδο κινήσεων ή χωρίστρας στα μαλιά, ωστόσο όταν άνοιγε το στόμα του ερχόταν η πλήρης απογοήτευση. Κανένα ιδιαίτερο πάθος στο -όχι ιδιαίτερα δύσκολο- σκριπτ, πολύ δυνατή φωνή που σκέπαζε οτιδήποτε άλλο και γενικώς κάτι το πολύ αφύσικο σε σχέση με αυτό που περίμενα να δω και να ακούσω. Κρίμα…

All in all, δεν τρελάθηκα με το Dirty Dancing. ΟΚ προσεγμένη παραγωγή, θυμήθηκα και σιγοτραγούδησα και τα τραγούδια του soundtrack αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι κάτι που θα μου μείνει αξέχαστο. Για όσους προγραμματίζουν επίσκεψη στο Λονδίνο και είχαν ή έχουν σκοπό να παρακολουθήσουν το Dirty Dancing, να πω οτι κατεβαίνει μέσα στο Φεβρουάριο…

 

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s