Skyfall

Εχθές το βράδυ είδα το Skyfall, την 23η και πιο πρόσφατη ταινία του Τζέϊμς Μπόντ. Με μία φράση θα πω οτι ήταν μετριότατος ο Μποντ. Και ο χαρακτηρισμός είναι μάλλον επιεικής για μία ταινία που αν άλλαζες το όνομα του ήρωα/πρωταγωνιστή και το έκανες George Sheridan (λόγου χάρην) θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε περιπετειούλα της σειράς από αυτές που σωρηδόν παράγει το Hollywood.

Έλειψη φαντασίας, ανεμικός ο Ντάνιελ στο ρόλο του, λες και βαριόταν, κακό σενάριο με αρκετά κενά στην πλοκή, σκηνοθεσία πολύ “λίγη” για το όνομα και τις δυνατότητες του Σαμ Μέντες η οποία μου έδινε κατά στιγμές την εντύπωση της απλής συρραφής σκηνών που είχε αποτυπώσει η κάμερα, παιδαριώδεις διάλογοι επιπέδου Χάρι Πότερ, έλειψη σοβαρού ερωτικού στοιχείου…

Επίσης, περίμενα να δω έναν “κακό” (στο ρόλο του οποίου αρίστευσε ο Μπαρδέμ) ο οποίος να θέλει να καταστρέψει τον κόσμο και όχι απλά να εκδικηθεί την ΜΙ6. Το κόνσεπτ της εκδίκησης δεν μπορεί να αποτελέσει βασικό λόγο/αιτία για να στηθεί ταινία με βασικό πρωταγωνιστή έναν…κατάσκοπο. Ε δεν θέλω να βλέπω τον Μποντ με το δίκανο και τα μασούρια του δυναμίτη βρε αδερφέ… To ίδιο κόνσεπτ (εκδίκηση επί προσωπικού) είχε στηθεί γύρω από το Mission Impossible 3 και ουσιαστικά απομυθοποίησε τον Ethan Hunt…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s